CPE-RU Club

เนื่องด้วย อ.บุญช่วย ได้วานให้ผมช่วยรบกวนแจ้งพี่ๆที่จะรับปริญญาในปีนี้
ว่า อ. ให้พี่ๆจองชุดครุยกับทางมหาวิทยาลัยเท่านั้นนะครับ ไม่ให้เช่าชุดจากข้างนอกนะครับ
เพราะว่าสีของชุดครุยของข้างนอกอาจจะไม่ตรงกับทางมหาวิทยาลัย
ถ้าพี่เช่าจากข้างนอกมาแล้วสีไม่ตรงกัน อ.บอกว่าจะไม่อนุญาติให้ขึ้นรับปริญญานะครับ

จึงรับปาก อ.มาแจ้งพี่ๆครับ

ไม่มีไรจะบรรยายค่ะ เดวกะว่าจะเอาวีดีโอที่น้องๆๆ สาวรำวงมาให้ดูน่ะค่ะ ต้องเอียงคอนิดหน่อยน่ะ เพราะหมุนกล้องไป ๆ มาๆน่ะ

อยากเรียนวิศวะคะ  แนะนำหน่อยนะคะ  จิ๊บไม่รู้จะเริ่มตรงไหน  มันยังไม่ได้ทั้งหมดอะคะ  แล้วจิ๊บเรียนสายศิลป์ด้วยคะ

ทำไงดีอะ  อยากเรียนนะ  ตอนนี้จิ๊บเรียนอยู่ที่สวนกุหลาบคะ

         สวัสดีครับ ชาว CPE-RU ทุกท่าน เรื่องราวมากมายที่ได้ถ่ายทอดออกไปเป็นประสบการณ์ที่ผ่านมาในชีวิต เป็นความรู้สึกที่อยากแบ่งปัน เป็นความฝันอันยิ่งใหญ่ของผม นี่ก็จะเป็นอีกหนึ่งเรื่องราวเล็ก ๆ จากคนตัวเล็ก ๆ คนนึงบนโลกนี้ที่มีความฝันที่ยิ่งใหญ่ หลายคนคงมีคำถามในใจทำไมผมถึงพูดแต่เรื่องของความฝัน เป้าหมาย และผมก็เชื่ออีกว่าคงมีหลายคนหาว่าผมเพ้อฝัน ไม่อยู่ในโลกแห่งความจริง ฮ่า ๆ ไม่แปลกหรอกครับ ผมเองก็เป็นคนนึงที่เคยเป็นแบบนั้น วันนี้คุณไม่เชื่อว่าสิ่งที่ผมบอกเล่าเป็นเรื่องจริงไม่เป็นไรครับ แต่ผมกลับเชื่อว่าสักวันคุณจะเห็นความฝันของคุณ จะมีเหตุการณ์ทำให้คุณเริ่มที่จะต้องมองชีวิตในอนาคต แล้วก็เริ่มที่จะฝัน อิอิ
 พร่ำเพ้อซะยาว วันนี้ผมจะมาพูดในเรื่องราวที่มีเพียงคน 5% บนโลกเท่านั้นที่รู้ คุณเคยรู้สึกอย่างผมมั้ยครับว่าดาราบางคนก็หน้าตางั้น ๆ เรายังดูดีกว่าหรือเพื่อนเรายังดูดีกว่าเลย นักร้องบางคนเสียงก็ไม่เห็นดี ทำไมหละครับพวกเค้าเหล่านั้นถึงเป็นที่รู้จัก มีชื่อเสียงโด่งดัง คำตอบง่ายมากครับสิ่งที่เค้ามี สิ่งที่เค้าได้รับ สิ่งนั้นเรียกว่า "โอกาส" แค่นี้เอง ชีวิตคน ๆ นึงเกิดมาโอกาสดี ๆ เข้ามาในชีวิตคุณหลายครั้งแต่คุณไม่เคยรับรู้เลยว่าสิ่งเหล่านั้นคือโอกาส มีนิทานที่ผมได้ฟังมาเกี่ยวกับโอกาสให้พวกคุณได้ฟัง พอคุณอ่านจบ คุณจะรู้สึกเหมือนอย่างที่ผมรู้สึกรึเปล่า ตอนฟังมันครั้งแรก

ใครอยากไปเที่ยวปายกะ เขียงใหม่ไหมค่ะ ได้ล่องแก่งน่ะ ถ้าไปชียงใหม่ ถ้าไปเนี่ยต้องแชร์กันน่ะค่ะ

บริษัทพี่สาวผึ้งเอง.. ตอนนี้มีสินค้าเป็นตัวโชว์และต้องการขายในราคาพิเศษจ้า รายละเอียดดังนี้

ขายชุด pantry ตัวโชว์ พร้อมอุปกรณ์ พร้อมติดตั้ง ราคาปกติ 26,000 บาท เหลือเพียง
18,000 บาท มีเพียงชุดเดียวเท่านั้น!

รับทำ Built-In ทุกประเภท ชุดครัว บน-ล่าง ราคาเริ่มต้นเมตรละ 7,500 บาท ราคาถูกกกกก และสวย คุณภาพดี

สนใจติดต่อ 0811779955, 0867007177

บริการออกแบบฟรี โดยมัณฑนากรมืออาชีพ
ที่แขวนทีวี ราคาเต็ม 14,800 ขายเพียง 8,000 บาท (ตัวโชว์) ราคานี้พร้อมติดตั้ง

ฝากประชาสัมพันธ์นิดนึงนะคะ สินค้าราคาพิเศษจริงๆ ค่า..

        สวัสดีครับทุกท่าน ห่างหายไปนานกับการมาเขียน Blog อิอิ เนื่องจากงานที่ไม่ค่อยว่างบวกกับใกล้สอบทำให้ไม่ค่อยมีเรื่องราวน่าสนใจมาเขียนสักเท่าไหร่ ^__^ วันนี้ว่าง ๆ เคยจะเขียนเกี่ยวกับกำแพงความคิด หรือกรอบความคิด แต่ยังหาเรื่องราวตัวอย่างดี ๆ มาเขียนเลย Y__Y เพราะแม้แต่ตัวเองตอนนี้ก็ยังติดอยู่กับกรอบความคิดเดิม ๆ จนเป็น "วงจรอุบาทว์ทางความคิด" ทำให้ติดอยู่กับชีวิตเดิม ๆ ทุกวัน เอาเป็นว่าอยากเขียนสักทีเรื่องกรอบความคิดเนี่ย อาจจะไม่ดีนัก แต่ขอให้ถือว่าเป็นหนึ่งมุมมองจากคน ๆ นึงแล้วกันนะครับ

     สวัสดีครับ พี่ ๆ เพื่อน ๆ น้อง ๆ ชาว CPE-RU ทุกท่าน วันแรกของสัปดาห์ของการทำงานของผมเวลาช่างผ่านไปรวดเร็วมาก ตั้งแต่วันที่เรียนจบมา นี่ก้อเกือบ 2 ปีแล้ว ชีวิตผมก็ยังเหมือนเดิมไม่มีอะไรที่ดีขึ้น เมื่อเสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมาได้มีโอกาสไปงานสัมมนาทางธุรกิจ ที่ชลบุรีมา ได้ข้อคิดต่าง ๆ มากมาย อยากจะมาเล่าให้ฟัง

     วันนี้จะมาพูดถึงการตัดสินใจ ว่ามันสำคัญขนาดไหน แล้วทำไมถึงต้องตัดสินใจ เอาหละครับ ผมเชื่ออยู่อย่างนึงว่าทุก ๆ คนจะต้องเคยผ่านการตัดสินใจก็มากมายหลายครั้งแล้ว ตัวผมเองก็เช่นกัน แต่วันนี้จะเน้นไปที่การตัดสินใจกับตัวเองว่าจะวางแผนชีวิตอย่างไร

     คนเราเวลาตัดสินใจที่จะวางแผนชีวิตนั้นใช้แค่ 2 วิเท่านั้น คือ วิกฤต กับ วิสัยทัศน์ แต่คนส่วนใหญ่มักจะรอให้เกิดวิกฤต ก่อนเสมอแล้วค่อยตัดสินใจ ผมก็เป็นคนนึงที่ตัดสินใจอะไรบางอย่างกับชีวิตเพราประสบกับวิกฤตอย่างหนักทางบ้าน แต่วันนี้อยากให้ทุกคนมองหาวิสัยทัศน์ในการคิดที่จะทำอะไรบางอย่าง อีก 10 ปี 20 ปี ข้างหน้าต้องการอะไร อย่างมองเพียงแค่ว่าวันพรุ่งนี้จะทำอะไร มันไม่ผิดหรอกครับที่จะวางแผนที่จะทำอะไรในวันพรุ่งนี้ แต่ผมอยากให้เพิ่มวิสัยทัศน์เข้าไปอีก ว่า 10 ปีข้างหน้าคุณจะทำอะไร มันเป็นคำถามที่ต้องถามตัวเองครับ ไม่มีใครบอกได้ว่ามันต้องมีรูปแบบไหน อย่างผมต้องการที่จะมีกิจการเป็นของตัวเอง ต้องดูแลพ่อแม่ผมได้ จะก่อตั้งมูลนิธิช่วยเหลือเด็กผู้ด้อยโอกาส เป็นต้น พอผมคิดถึงปลายทางที่ผมต้องไป วันนี้ผมจึงตัดสินใจที่จะต้องเพิ่มพูนความรู้ในด้านการบริหารธุรกิจ ด้านการจัดการการเงินส่วนบุคคล คุยกับคนที่อยู่ในแวดวงธุรกิจ เพื่อหาประสบการณ์ ลองผิดลองถูกมากมาย เคยยอมแพ้มาไม่รู้กี่ครั้ง แต่ได้เพื่อน ๆ คอยจับมือแล้วเดินไปสู่ปลายทางความสำเร็จ ไม่ว่าผมจะล้มกี่ครั้งไม่สำคัญครับ ผมเลือกที่จะลุกขึ้นทุกครั้งที่ล้มครับ เพราะผมไม่เดินบนเส้นทางความสำเร็จคนเดียว กำลังใจมากมายจากพ่อแม่ พี่น้อง เพื่อน ๆ ที่มีความฝันเหมือนกัน

วันนี้ตอนเช้าสอบวิชาการเงินไม่ยากเท่าไหร่ ที่เซงคือเราเตรียมตัวมาดีไม่พอ สงสัยต้องขยันให้มากขึ้น พอตอนบ่ายพรีเซนท์งานภาษาอังกฤษเหนื่อยมากมาย รู้สึกตัวเองผิดพลาดเยอะมาก คนอื่นในกลุ่มเยื่ยมมากเลย เก่งกันหมดเลย ทำให้ผมคิดว่าต้องพัฒนาตัวเองอีกมากมาย เอ้า ๆ นอกเรื่องไปใหญ่ออกแนวบ่นให้ฟังซะงั้น ห้า ห้า พอดีได้ไปเจอบทความนึงดี อ่านแล้วรู้สึกนี่แหละความคิดของคนที่จะประสบความสำเร็จต้องหามัน ลองอ่านดูนะครับ ผมค้นหาจาก กูเกิ้ล แล้วได้บความนี้มาจาก http://japzang.multiply.com/journal/item/27 ต้องขอบคุณมาก ๆ สำหรับบทความดี ๆ ที่มีโอกาสได้เข้าไปอ่าน

เถ้าแก่สอนหมาก

เถ้าแก่สมองเหงามาหลายปีหลังจากเพื่อนเก่าเสียชีวิตลง ต่อเมื่อพบว่าพนักงานส่งเอกสารคนใหม่โขกหมากรุกได้สูสีกับตน ก็ถูกใจและเอ่ยชม

ลื้อนี่ฉลาดพอกับอั๊ว
จะเป็นไปได้ยังไงครับเถ้าแก่ เถ้าแก่มีสติปัญญาพอจะเป็นเจ้าของกิจการ ส่วนผมมีปัญญาแค่ขี่มอเตอร์ไซค์ส่งเอกสารให้เถ้าแก่

นั่นเป็นเพราะลื้อเอาแต่คิดเรื่องหมากในกระดานหมากรุก ขณะที่อั๊วคิดเรื่องหมากในชะตาชีวิตด้วย
เอ๋?

อั๊วจะขยายความด้วยการถามให้ลื้อตอบนะ ลื้อเป็นเมสเซนเจอร์ที่โน่นที่นี่มากี่ปีแล้ว?
เกือบเจ็ดปีครับเถ้าแก่ ตั้งแต่อายุ ๑๘

เจ็ดปีที่ผ่านมาทำไมไม่หาทางเรียนต่อ?
ไม่มีเวลาน่ะสิเถ้าแก่ ผมต้องทำงานเลี้ยงตัวเองตั้งแต่อายุ ๑๕ รับจ๊อบทั้งกลางวันกลางคืน ถ้าชีวิตผมเป็นกระดานหมากรุก ผมก็ถูกริบตัวหมากสำคัญตั้งแต่เริ่มเล่นเกม ถูกบีบให้จนตรอกง่าย

แต่ตอนลื้อเล่นกับอั๊วแล้วเสียเปรียบ ลื้อก็พยายามสู้ขาดใจนี่หว่า และถึงแพ้ แต่ใจลื้อก็ยังอยากเอาชนะ ตั้งต้นเล่นเกมใหม่ไปเรื่อย หลายเกมลื้อพลิกจากจวนแพ้ลุ่ยมาเป็นชนะขาดได้ด้วยซ้ำ ทำไมลื้อไม่เอาความพยายามพลิกเกมหมากรุกมาพลิกเกมชีวิตบ้างล่ะ?

ก็นั่นมันเกมสั้นๆ เล่นแล้วสนุก ไม่ต้องเหนื่อยกาย ไม่ต้องเสียใจกับการเสี่ยงที่สูญเปล่านี่ครับเถ้าแก่ อีกอย่าง ชีวิตไม่ได้พลิกง่ายแบบเกมสั้นนะ ผมต้องต่อสู้กับศัตรูไม่มีตัวตนที่ใครๆเรียกมันว่า ‘ชะตากรรม’ มันเห็นทุกการวางแผนของผม ในขณะที่ผมมองไม่เห็นการวางแผนของมันเลยแม้แต่ตาเดียว!

ก็ลื้อจะไปรู้แผนของมันได้ยังไง ในเมื่อชีวิตที่ผ่านมาลื้อมองไม่เห็นด้วยซ้ำ ว่าอะไรเป็นหมากฝ่ายลื้อ อะไรเป็นหมากฝ่ายชะตากรรม

อะไรเป็นหมากฝ่ายผม?

ทายซิ