CPE-RU Club

         สวัสดีครับ ชาว CPE-RU ทุกท่าน เรื่องราวมากมายที่ได้ถ่ายทอดออกไปเป็นประสบการณ์ที่ผ่านมาในชีวิต เป็นความรู้สึกที่อยากแบ่งปัน เป็นความฝันอันยิ่งใหญ่ของผม นี่ก็จะเป็นอีกหนึ่งเรื่องราวเล็ก ๆ จากคนตัวเล็ก ๆ คนนึงบนโลกนี้ที่มีความฝันที่ยิ่งใหญ่ หลายคนคงมีคำถามในใจทำไมผมถึงพูดแต่เรื่องของความฝัน เป้าหมาย และผมก็เชื่ออีกว่าคงมีหลายคนหาว่าผมเพ้อฝัน ไม่อยู่ในโลกแห่งความจริง ฮ่า ๆ ไม่แปลกหรอกครับ ผมเองก็เป็นคนนึงที่เคยเป็นแบบนั้น วันนี้คุณไม่เชื่อว่าสิ่งที่ผมบอกเล่าเป็นเรื่องจริงไม่เป็นไรครับ แต่ผมกลับเชื่อว่าสักวันคุณจะเห็นความฝันของคุณ จะมีเหตุการณ์ทำให้คุณเริ่มที่จะต้องมองชีวิตในอนาคต แล้วก็เริ่มที่จะฝัน อิอิ
 พร่ำเพ้อซะยาว วันนี้ผมจะมาพูดในเรื่องราวที่มีเพียงคน 5% บนโลกเท่านั้นที่รู้ คุณเคยรู้สึกอย่างผมมั้ยครับว่าดาราบางคนก็หน้าตางั้น ๆ เรายังดูดีกว่าหรือเพื่อนเรายังดูดีกว่าเลย นักร้องบางคนเสียงก็ไม่เห็นดี ทำไมหละครับพวกเค้าเหล่านั้นถึงเป็นที่รู้จัก มีชื่อเสียงโด่งดัง คำตอบง่ายมากครับสิ่งที่เค้ามี สิ่งที่เค้าได้รับ สิ่งนั้นเรียกว่า "โอกาส" แค่นี้เอง ชีวิตคน ๆ นึงเกิดมาโอกาสดี ๆ เข้ามาในชีวิตคุณหลายครั้งแต่คุณไม่เคยรับรู้เลยว่าสิ่งเหล่านั้นคือโอกาส มีนิทานที่ผมได้ฟังมาเกี่ยวกับโอกาสให้พวกคุณได้ฟัง พอคุณอ่านจบ คุณจะรู้สึกเหมือนอย่างที่ผมรู้สึกรึเปล่า ตอนฟังมันครั้งแรก
        เรื่องเกิดขึ้น ณ เกาะแห่งนึง ที่เกาะนี้อยู่กันมาหลายชั่วอายุคน ทุก ๆ คนรักที่นี่มาก ไม่ยอมที่จะย้ายออกจากที่นี่ แต่แล้วก็เกิดเหตุการณ์นึงขึ้นพายุลูกใหญ่กำลังจะพัดผ่านที่เกาะแห่งนี้ จากการเตือนของกรมอุตุนิยมวิทยา จะทำให้เกาะนี้จมอยู่ใต้น้ำ หน่วยงานต่าง ๆ รีบเข้าช่วยเหลืออพยพผู้คนออกจากเกาะ กลับมีชายคนนึงที่มีความเชื่อว่าพระเจ้าจะต้องช่วยเหลือเกาะแห่งนี้ โดยไม่ยอมอพยพออก ในขณะที่คนอื่น ๆ ทยอยกันอพยพออกจากเกาะเพื่อรักษาชีวิตไว้  "พระเจ้าโปรดช่วเหลือข้าพเจ้าให้รอดพ้นจากเหตุการณ์นี้ด้วย" ชายคนนั้นกล่าว ขณะนั้นเองก็มีรถช่วยเหลือเข้ามาแล้วเรียกให้ชายคนนั้นรีบขึ้นรถออกไปจากที่นี่เพื่อไปขึ้นเรือออกจากเกาะนี้ เกาะนี้กำลังจะโดนน้ำท่วมสูง ชายคนนั้นไม่ยอมออกไปเพราะเค้าเชื่อว่าพระเจ้าจะช่วยเหลือเค้า แล้วรถช่วยเหลือก็ได้ออกจากหมู่บ้านไป ไม่นานน้ำเริ่มท่วม เค้าก็รีบปีนขึ้นไปบนหลังคาแล้ววิงวอนพระเจ้า "พระองค์อย่าได้ละทิ้งข้าพเจ้า" ชายคนนั้นภาวนาอีก จนมีเรือช่วยเหลืออีกลำนึเข้ามาเพื่อตรวจสอบว่าได้ทำการอพยพคนออกไปทั้งหมดรึยัง ก็ได้เจอกับชายคนนี้ ก็รีบตะโกนบอกให้รีบขึ้นเรือออกจากเกาะนี้ เกาะกำลังจะจม ชายคนนั้นก็ยังไม่ยอมออกไป จนเรือก็ต้องทิ้งชายคนนั้นไว้ที่นั่น แล้วก็อพยพออกไปจากเกาะ ชายคนนั้นยังคงวิงวอนพระเจ้าเช่นเดิม จากนนั้นก็มี เฮลิคอปเตอร์บินผ่านมาเห็นว่ายังมีคนติดค้างอยู่จึงเข้าไปช่วยเหลือ แต่ชายดังกล่าวก็ยังยืนยันที่จะไม่ไปไหนโดยยังไงก็ตามพระเจ้าจะต้องช่วยเหลือให้เกาะแห่งนี้รอดจากวิกฤตครั้งนี้แน่นอน  ท้ายที่สุดชายคนดังกล่าวก็จมไปพร้อมกับเกาะ หลังจากนั้นชายคนนั้นเสียชีวิตไปได้ไปพบกับพระเจ้าแล้วได้ต่อว่าพระเจ้า

 ชายคนนั้น : ทำไมพระองค์ทอดทิ้งข้าพเจ้า ไม่ยอมช่วยเหลือทั้ง ๆ ที่ ๆ ข้าพเจ้าอ้อนวอนท่านหลายครั้งหลายครา
 พระเจ้า : เราได้เข้าช่วยเหลือท่านตั้ง 3 ครั้ง ท่านไม่รู้ตัวรึ
 ชายคนนั้น : ไม่จริงข้าพเจ้ายังไม่เห็การช่วยเหลือจากพระองค์เลย
 พระเจ้า : เราส่งทั้งคน เรือ เฮลิคอปเตอร์เข้าไปเพื่อให้ท่านออกจากเกาะ ท่านกลับละทิ้งสิ่งที่เรามอบให้ท่าน

ชายคนนั้นฟังแล้วรู้สึกเสียใจกับสิ่งที่ตัวเองละทิ้งโอกาสเพียงเพราะความทิฐิในใจเค้า
         จากนิทานที่เล่ามาจะเห็นได้ว่าคนเรามักจะมองไม่เห็นโอกาสดี ๆ ที่ผ่านเข้า ไม่คิดจะสนใจมัน วันนี้นะครับผมอยากให้ทุกคนยื่นมือรับโอกาสที่เข้ามาพิจารณาอย่ารีบตัดสินใจละทิ้งมันเพียงแค่เห็นว่ามันเป็นโอกาสเล็ก ๆ "เพราะโอกาสเล็ก ๆ ถ้าอยู่กับคนที่ยิ่งใหญ่มันก็ยิ่งใหญ่ได้ครับ ในทางกลับกันโอกาสที่ยิ่งใหญ่ถ้าอยู่กับคนเล็ก โอกาสนั้นมันจะเล็กตาม"  หากโอกาสนั้นไม่เหมาะกับเรา ก็แค่ปล่อยมันไป อย่างน้อยเราจะได้ไม่เสียใจที่ไม่เคยคว้ามันไว้ เพราะเราเป็นคนเลือกและกำหนดชีวิตของเราเอง ท้ายนี้ขอฝากคำคมดี ๆ (อีกแล้ว) ให้ทุกท่านได้เป็นข้อคิด

"โอกาสไม่ใช่สิ่งที่ทุกคนมองเห็น เพราะถ้าทุกคนมองเห็นสิ่งนั้นไม่เรียกว่าโอกาส"